Kramp in been, kuit in de nacht

Kramp in been, kuit in de nacht. Veel mensen kennen dit fenomeen. Ze worden wakker en strekken zich uit en er schiet een kramp in het been, meestal in de kuit. Soms kan dit een goede nachtrust onmogelijk maken. Zeker wanneer dit elke nacht meerdere keren voorkomt. Hoe bekijkt en behandelt een osteopaat dit?

Kramp in been, kuit in de nacht

Goed om te realiseren dat kramp een tekort aan zuurstof in de spier is. De zuurstof is nodig om de spiervezels te kunnen ontspannen na een aanspanning. De zuurstof wordt naar de spier gebracht door een bloedvat. Logisch is het dat er een tekort aan zuurstof is wanneer je de spier intensief gebruikt en heel hard laat werken. Het tegenovergestelde is het geval in de slaap. Dan doet een spier juist heel weinig. Hoe ontstaat er dan juist een kramp?

De doorbloeding van spieren wordt bepaald door arteriolen. Dit zijn plekken in het bloedvatsysteem waar spierweefsel zit dat bij aanspanning kan zorgen voor een vermindering van de doorbloeding. Bij ontspanning geeft dit juist een toename van de doorbloeding naar spieren. Na deze artiolen komen kleinere bloedvaten, capillairen genaamd. Die zijn in staat de stoffen die in het bloed zitten, oa. zuurstof, af te leveren in de weefsels waar ze doorheen lopen bv. spieren.

In rust hebben de arteriolen een aangespannen toestand. Zo komt er minder bloed bij de weefsels. Dat kan ook omdat er in rust niet veel transport nodig is. Deze capillairen liggen in het bindweefsel, de zogenaamde fascie. Als deze fascie te stug en stijf is zal dit de diameter van de capillairen verminderen. Dit zalbetekenen dat de weefsels dan m.n. in rust te weinig gevoed worden met o.a. zuurstof. Als je in zo’n situatie een spier aanspant. Door je bijvoorbeeld in bed uit te rekken of om te draaien kan er een kramp in de spier komen. Door een tekort aan zuurstof. Als er activiteit is, bv. door te gaan lopen openen de arteriolen zich. Hierdoor verbetert de doorbloeding en kan de kramp verdwijnen.

Hoe ontstaat nu dit te stijve/stugge bindweefsel? Om dit te snappen moeten we weten hoe ledematen ontstaan. Armen en benen zijn uitgroeisels vanuit de romp. In de baarmoeder bij onze moeder hebben we eerst onze romp gemaakt. Na de 27e dag beginnen vanuit de romp de benen uit te groeien! De energie die nodig is om de ledematen te laten groeien wordt in die fase geleverd door de groeibewegingen van de darm. Dit betekent dat zolang we leven dit verband ook verantwoordelijk is voor het onderhoud van de ledematen. Als er in de dynamiek van de organen iets niet optimaal kan bewegen. Bijvoorbeeld doordat de slokdarm zich wat vastzet door zuurbranden. Kan dit ervoor zorgen dat de ledematen ook stijfheid ondervinden. Dit maakt dan de doorbloeding in rust moeilijker. Kramp in de nacht in het been of kuit is dan een mogelijkheid. Ook betekent dit dat weefsels minder goed gevoed worden en daardoor minder belastbaar zijn en sneller beschadigen. In een kuit kan dan bv. sneller een zweepslag voorkomen.

Met embryonaal geïntegreerde osteopathie is dit goed en snel te beïnvloeden. Als u meer wilt weten hierover of als u wilt weten of behandeling zinvol zou zijn voor u kunt u bellen (023 7200 920 / 06 141 80 360) of een bericht sturen.

Vermoeidheid na griep, covid, corona, longcovid, longontsteking.

Een complicatie van een stevige griep of een besmetting met corona kan een longontsteking zijn. De laatste jaren zien we dit steeds vaker. Ook langdurige vermoeidheid kan voorkomen na een infectie met een griepvirus. Griepvirussen veranderen continue, dit hebben we goed kunnen zien bij het corona-virus. Ieder winterseizoen heeft de dan heersende griep dan ook een iets ander karakter.

In de osteopathische praktijk zien we regelmatig mensen die na een griep niet volledig herstellen. Na de corona-griepepidemie waren dit er veel meer. Zij blijven zich zwak en moe voelen en houden veel last van kortademigheid. Ondanks het feit dat ze veel rust nemen en slapen en hun activiteiten, bv. het sporten, op een laag pitje zetten of er helemaal mee stoppen. Bij veel van deze mensen laat het osteopathische onderzoek fixaties zien in de luchtweg/slokdarm, ook de longen en luchtwegen zijn vaak na de doorgemaakte ziekte minder mobiel. Dit is vaak het gevolg van de doorgemaakte virale infectie.

Vermoeidheid na griep, corona, longcovid, longontsteking

In de wand van de slokdarm loopt de zenuw die onder andere verantwoordelijk is voor het opladen van onze lever met brandstof (suikers en vetten). Deze zenuw heet de n. vagus. Hij komt uit de schedel, waar de kern van deze vagus ligt. Hij verlaat de schedel door de schedelbasis. Dan gaat hij in de wand van de slokdarm lopen naar de buik (oa. naar de lever). Aangekomen in de buik zorgt de n. vagus ervoor dar de darmen voedsel kunnen verteren en oa vetten en suikers kunnen opnemen in het lijf.

De lever is als het ware onze brandstoftank. Als de nervus vagus niet goed genoeg kan passeren bij de luchtpijp/slokdarm door de doorgemaakte infectie lukt het minder goed om de lever te vullen met de in de darm opgenomen brandstof. Dan is er ook minder beschikbaar voor onze activiteiten, kortom we zullen dan eerder moe zijn. Omdat het opladen cq. vullen van de brandstoftank dan minder goed kan gebeuren. We kunnen dan wel gaan rusten maar het effect daarvan zal beperkter zijn.

Verder is het ook zo dat het afvoeren van afvalstoffen, dat met het lymfesysteem gebeurt minder goed kan plaatsvinden. Het lymfesysteem is nl. afhankelijk van de darmbewegingen voor een goede werking. Dit betekent dat het afvoeren van afval minder goed gaat. Dit zorgt er dan voor dat als mensen meer afval produceren, bv. bij sporten, ze na die activiteit zich extra moe en slecht kunnen voelen. Omdat het extra geproduceerde afval niet weg kan, dit kan ontstekingsactiviteit in de hand werken.

Aangezien onze longen een uitgroei zijn van de slokdarm zal in zulke gevallen ook het luchtwegsysteem en de longen last hebben van zulke fixaties van de slokdarm. De longen zullen zich dan minder goed kunnen openen en mensen zijn dan sneller benauwd of buiten adem.

De behandeling met osteopathie bestaat in zo’n geval o.a. uit het weer vrij maken van de route van de vagus en vervolgens uit het weer optimaal laten bewegen van de slokdarm en de luchtwegen. Mocht u vragen hebben of een afspraak willen maken kunt u bellen (023 7200 920 / 06 14180 360) of een bericht sturen.

Hernia in nek, nekhernia, nekpijn en pijn in de nek

Hernia in nek, nekhernia, nekpijn en pijn in de nek. Hoe kijkt een osteopaat naar een hernia in nek, nekhernia, nekpijn en pijn in de nek? Maarten Heemskerk, van Osteopathie Haarlem, gebruikt kennis van de embryonale vorming om deze klachten oorzakelijk te behandelen.

Hernia in nek, nekhernia, nekpijn en pijn in de nek ontstaan wanneer de normale beweeglijkheid van de nek niet goed is. Hierdoor ontstaan bij het bewegen van de nek beschadigingen die ontstekingen veroorzaken. Dit veroorzaakt pijn. Voor de reden van deze beperkte beweeglijkheid is het handig om te kijken naar het moment dat in ons lijf onze nek ontstaat. Dat is op het moment dat er longen zich vormen. Een vis heeft wel nekwervels maar hij kan zijn kop niet draaien, omhoogkijken lukt ook niet. De vis heeft geen longen en heeft dus geen nek waardoor de kop van een vis dus vastzit aan de romp.

Dit betekent voor ons als mensen dat draaien van de nek en omhoogkijken gekoppeld zijn aan het ontstaan van de longen. Iemand die lijdt aan astma of chonische bronchitis heeft meestal ook een heel stijve nek. De longen ontstaan evolutionair en dus ook bij ons mensen embryonaal uit de slokdarm door de ontwikkelingsbeweging van het hart. Die hartdaling ontstaat weer indirect door darmbewegingen. Dit betekent dat voor een goede functie van de nek het optimaal kunnen bewegen van de buikorganen en de slokdarm en mondbodem essentieel is,

De embryonaal geïntegreerde osteopathie houdt in de behandeling rekening met al deze in onze ontwikkeling ontstane verbanden. Een behandeling vindt dan ook zeker in het begin bijna nooit plaats in de nek zelf. Voordat dit zinvol is moeten eerst de voorwaarden geschapen worden voor een goed bewegen van de nek en die liggen zoals ik u hopelijk duidelijk heb kunnen uitleggen, niet in de nek zelf!

Heeft u vragen kunt u bellen (023 7200 920 / 06 141 80 360) of een bericht sturen.

Darmkrampen bij baby’s, reflux of verborgen reflux

Darmkrampen bij baby’s, reflux of verborgen reflux en osteopathie. Hoe ontstaan darmkrampjes bij baby’s? Als een baby gedronken heeft en daarna onrust ontstaat en de baby niet kan slapen en veel huilt, wordt dit vaak toegeschreven aan darmkrampjes. Hoe kan osteopathie helpen bij darmkrampjes bij baby’s? Maarten Heemskerk, van Osteopathie Haarlem, gebruikt kennis van de embryonale vorming om deze klacht oorzakelijk te behandelen.

Als baby’s na het drinken als ze weggelegd worden onrustig worden en veel huilen komt dat meestal doordat de slokdarm niet helemaal goed dicht is. Normaal is onze slokdarm altijd dicht. Om het eten in onze maag te krijgen moeten we dit de slokdarm induwen met onze tong. Vervolgens wordt dit voedsel dan met een reflexbeweging van de slokdarm de maag ingeduwd waarna de slokdarm zich weer sluit. Zo wordt voorkomen dat maagzuur de slokdarm inkomt.

Het goed sluiten van de slokdarm is afhankelijk van een paar factoren. Ten eerste het goed openen van de longen en het goed kunnen dalen van de tong in de keel. De longen ontstaan uit de darm. De krachtige ontplooiing van de longen bij de eerste ademhaling tijdens de bevalling helpt enorm bij het doen dalen van de tong en het sluiten van de slokdarm. Als dit openen van de longen minder krachtig gebeurd is de kans dat de slokdarm niet helemaal sluit groter. Dan zullen kinderen na de voeding sneller geconfronteerd worden met zuur in de slokdarm en onrustig worden, vooral als ze neergelegd worden.

Darmkrampen bij baby’s, reflux of verborgen reflux en osteopathie. Met osteopathie kunnen de beperkte bewegingen gemobiliseerd worden. Daardoor kan de slokdarm zich beter sluiten. Zo zullen baby’s na het eten ook beter in slaap kunnen komen en rustiger zijn. Indien u meer wilt weten kunt u bellen (023 9200 720/06 141 80 360) of een bericht sturen

Longcovid, moe, pijn na inspanning en hersenmist

Longcovid

Longcovid, moe, pijn na inspanning en hersenmist een mogelijke verklaring en behandeling met osteopathie. In de afgelopen jaren werd het duidelijk. De extreme reactie op een te grote lichamelijke inspanning bij longcovid patiënten heeft een duidelijke fysiologische achtergrond.

“De Amsterdamse onderzoekers namen monsters van spierweefsel van mensen met en zonder long covid, voor en na een inspanningstest op de fiets. Daarmee konden ze zien dat wanneer mensen met long covid fysiek te actief zijn, de schade in het spierweefsel bij hen groter is. Bovendien functioneren hun mitochondriën veel minder goed, de energiecentrales in de cellen.”

Bovenstaande quote uit een NOS bericht was in januari 2024 groot nieuws. Voor de patiënten zelf betekende het dat zij niet meer hoefden te sporten om van hun vermoeidheid af te komen. Zij hadden zelf ook al door dat ze daar alleen maar slechter van werden. Fijn dat daar nu ook wetenschappelijk bewijs voor was. Jammer is alleen dat deze bevinding nog niet leidt tot een nieuwe effectieve behandeling.

Lymfesysteem

Belangrijk voor de osteopathische manier van kijken naar deze problemen bij longcovid, moe, pijn na inspanning en hersenmist is het feit dat cellen die actief zijn blijkbaar vervuilen. Alle cellen produceren bij activiteit afval, ook de spiercellen die bij inspanning gebruikt worden. Dit afval moet de cel uit gewerkt worden, als dit niet het geval is, vervuilt de cel. Deze vervuiling leidt tot ontstekingsactiviteit en kan uiteindelijk zelfs tot een infectie leiden. Mitochondriën zijn de energieproducenten van de cellen, zij produceren onder andere ATP. De brandstof om spieren te laten functioneren. Logisch is dat ook bij dit proces afval vrijkomt en dat ook dit afval zal moeten worden afgevoerd. Zo nee zal dit ook de functie van de mitochondrie verzwakken. Dus bij de mensen waar het lymfesysteem zwak is zal bij het produceren van meer afval, bijvoorbeeld als ze gaan sporten, meer afval zich ophopen. Dit zal bij hun dan een aantal dagen (meestal 3 tot 5) een toename van ontstekingsactiviteit laten zien met dus ook met o.a.meer pijn. Het opgehoopte afval geeft ook een moe en zwaar gevoel in het lijf.

Wat is nu het mechanisme waarmee dit door cellen en mitochondriën geproduceerde afval afgevoerd wordt? Het antwoord is simpel, dat gebeurd met het lymfesysteem! Het in de cel en dus ook in de mitochondriën geproduceerde afval moet dus de cel uit en wordt door de cel naar buiten gebracht. Hier komt het terecht in het vocht dat tussen de cellen inzit, het zogenaamde interstitium. Ook hier moeten deze afvalstoffen afgevoerd worden, als dit niet gebeurt leidt ook hier deze ophoping van afval tot ontstekingen en infecties. De meeste cellen liggen niet in de buurt bij een bloedvat waaraan dit kan worden meegegeven. Deze afvalproducten worden met lymfevaten afgevoerd en naar lymfeklieren gebracht.

De lymfevaten doen dit doordat ze zich ritmisch openen en sluiten, op deze manier fungeren alle lymfevaten bij het openen als een soort rietjes. Die creëren zo een vacuüm in het interstitium en zuigen op deze manier het vocht met het afval weg. Vervolgens trekken de lymfevaten samen en doordat er kleppen in zitten kan het vocht maar één kant op en wordt het naar de lymfeknopen afgevoerd. Deze lymfeknopen/-klieren bevinden zich vooral in de regio’s waar de ledematen aan de romp vastzitten. Te weten de lies- en schouder/hals-regio’s. Na dit reinigen wordt het schone lymfevocht verder getransporteerd richting de rechter en linker vena subclavia. Twee veneuze bloedvaten die dit lymfevocht weer naar het hart brengen zodat dit weer onderdeel wordt van de ‘gewone’ doorbloeding.

De belangrijkste vraag die nu op tafel ligt is: wat is de basis van het ritme waarmee de lymfevaten openen en sluiten en hoe kun je de kracht hiervan verbeteren? Binnen de embryonaal geïntegreerde osteopathie, ontwikkelt door Frank de Bakker, is daar over nagedacht. De basis van het lymferitme ligt in de dynamiek van de (chorion-) allantoïs. Dit is een embryonale structuur die met zijn eigen ritmiek o.a. verantwoordelijk is voor het ontstaan van het darmsysteem en de portale bloedstroom (bloed van de darm naar de lever). Vanuit deze regio is aangetoond dat lymfevaten zich kunnen ontwikkelen.

Dit betekent dat het lymferitme zich samen ontwikkelt met de beweeglijkheid van de darmen en de daarmee samenhangende portale bloedstroom. De allantoïs is bij de volwassen mens een onderdeel van het ligament urachus, een onderdeel van het buikvlies. Het verbeteren van de beweeglijkheid van de darm en de portale bloedafvoer is dan de manier om het lymfesysteem krachtiger te laten werken. Hier zijn binnen de embryonaal geïntegreerde osteopathie manuele technieken voor ontwikkeld.

Hersenmist

Ook de door veel mensen met longcovid gerapporteerde hersenmist kan mede veroorzaakt worden door en zwakker lymfesysteem. In de embryonaal geïntegreerde osteopathie wordt gesteld dat de afvoer van deze liquor gaat doordat de liquor met de uittredende zenuwen meeloopt en aan het eind van deze zenuwen afgezogen wordt door het lymfesysteem. Het lymfesysteem zuigt dus als het ware aan de zenuwen die het centrale zenuwstelsel uitlopen en zo worden dus ook afvalstoffen die de hersenen produceren afgevoerd. Als dit minder goed gebeurt vervuilen de hersenen met afval hetgeen hun functie verstoord is de hypothese.

Maar wat is nu de mogelijke relatie tussen het lymfesysteem en de corona infectie? Duidelijk is geworden dat corona, zoals de meeste griepen, ook delen van het orgaansysteem aantast. Bij corona is duidelijk dat dit o.a. de darm is geweest. Chinese onderzoekers vonden dat de helft van de in het ziekenhuis opgenomen corona patiënten darmproblemen had, sommige alleen darmklachten. Door deze virale infectieactiviteit in de darmen is het niet onlogisch dat er door littekenweefsel verklevingen ontstaan in het darm-/buikvliesgebied. Dit zorgt ervoor dat de beweeglijkheid hiervan vermindert en dan is het logisch dat ook het lymfesysteem verzwakt.

De effecten van een corona infectie zijn gecompliceerd en de klachten die ontstaan zijn bij de vele mensen na de ziekte doorgemaakt te hebben zijn natuurlijk niet allemaal terug te brengen op enkel dit mogelijke verzwakken van het lymfesysteem. Desalniettemin lijkt het erop dat met het toevoegen van de technieken voor het versterken van het lymfesysteem bij de behandeling van longcovidpatiënten in mijn praktijk de klachten beter te beïnvloeden zijn. Dit is uiteraard geen wetenschappelijke dubbelblind gerandomniseerde studie maar een hopelijk bemoedigende stap in de moeilijke zoektocht naar de oplossing voor de grote problemen waar veel longcovidpatiënten mee kampen.

osteopathie

Longcovid, moe, pijn na inspanning en hersenmist een mogelijke verklaring en behandeling met osteopathie. Als u meer wilt weten hierover of als u wilt weten of behandeling zinvol zou zijn voor uw klachten kunt u bellen (023 7200 920 / 06 141 80 360) of een bericht sturen

Pijn in de schouder, elleboog en pols

Pijn in de schouder, elleboog en pols. Heel veel mensen hebben last van pijn in de schouder, elleboog en pols. Soms al jaren af en aan of chronisch. Vaak is dan ook is doorslapen lastig en worden ze vaak wakker omdat lang liggen op de pijnlijke schouder niet lang vol te houden is. Noga eens hebben ze al een lang medisch traject achter de rug. Van de huisarts tot fysiotherapie en als dat niet helpt naar de orthopeed.

Pijn in een gewricht of spier ontstaat als die niet juist biomechanisch kunnen bewegen. Vergelijk het met de schanieren van een deur. Als de deur goed afgehangen is kan de deur moeiteloos duizenden keren open- en dichtgedaan worden zonder dat de schanieren beschadigen. Wanneer de deur niet goed is afgehangen en scheef hangt zorgt dit ervoor dat zelfs bij “normaal” deurgebruik de scharnieren snel kapot zullen gaan. Dit is in de schouder niet anders. Als de verschillende onderdelen van de schoudergordel niet vrij kunnen bewegen zal de schouder snel kapot gaan en zal er een ontsteking in de schouder ontstaan. In de vorm van bv. een slijmbeursontsteking of een peesontsteking, meestal begint het met pijn bij bewegen of erna. Dit is niet anders bij de elleboog en pols.

pijn in de schouder, elleboog en pols

Wat kan osteopathie nu toevoegen aan de behandelingen die al bestaan? De klacht uit zich in deze gevallen in het bindweefsel (spier, kapsel, slijmbeurs, pees). Armen ontstaan in ons lijf als uitgroei van onze romp op het moment dat we in de baarmoeder bij onze moeder zitten. Evolutionair is het ontstaan van de armen gekoppeld aan het ontstaan van de longen uit de darm. Vissen hebben bijvoorbeeld geen armen maar alleen vinnen. Armen beginnen zich te ontwikkelen bij amfibieën. Heel kort door de bocht betekent dit dat onze schoudergordel en arm gemaakt zijn door de bewegingen die de darm in onze ontwikkeling maakt. Door deze ontstaansgeschiedenis heeft de beweeglijkheid van de darm invloed op het bewegen van onder andere de schouder en de rest van de arm.

Voor het goed soepel bewegen van de schouder en de rest van de arm is de beweeglijkheid van de mondbodem en de slokdarm en de longen belangrijk. Een goede functie van de schouder kan dus gestoord zijn wanneer er bv. maagzuurbranden, angina, astma of andere longklachten zijn. Met de embryonaal geïntegreerde osteopathie kunnen deze relaties tussen organen en bewegingsapparaat duidelijk gemaakt worden en nog belangrijker ook onderzocht en behandeld worden.

Met embryonaal geïntegreerde osteopathie is het mogelijk om schouderpijn, tenniselleboog of polsklachten oorzakelijk te behandelen. Als u vragen heeft hierover kunt u bellen (023 7200 920 / 06 141 80 360) of een bericht sturen.

Pijn in de maag, zuur branden, brandend maagzuur, opboeren, oprispingen, osteopathie helpt!

Pijn in de maag, zuur branden, brandend maagzuur, opboeren en oprispingen, osteopathie helpt!

Verteren

Pijn in de maag, zuurbranden, brandend maagzuur, opboeren en oprispingen ontstaan meestal wanneer de maag, slokdarm en twaalfvingerige darm niet goed kunnen bewegen. Eigenlijk is ons verteringssysteem een grote lange buis. Die loopt van de mond tot de kont. Deze buis (de darm) helpt ons om het voedsel zo klein te maken dat het door darmwand heen kan en opgenomen kan worden in het bloed. Dit proces noemen we voedsel verteren. We beginnen daar al mee als we het eten gaan koken. We maken het dan kleiner door het in stukken te hakken. We koken of bakken het om daarmee ook de verbindingen in het eten te verzwakken. Zo is het makkelijker uit elkaar te halen. Als het klein genoeg geworden kunnen we het opnemen in onze darm en komt het in de bloedbaan terecht.

bescherming tegen maagzuur

Tijdens de (embryonale) ontwikkeling van de darm en de organen die helpen bij het verteren van voedsel (oa. lever, gal en alvleesklier) maken de verschillende delen van de darm ontwikkelingsbewegingen. Deze zorgen er oa. voor dat de slokdarm zich sluit. Als gevolg hiervan kan zuur maagsap en ook zuur gas niet uit de maag ontsnappen naar de slokdarm. Dat is belangrijk omdat de maaginhoud bij de productie van veel zuur een zuurgraad kan krijgen tussen de 2 en 3. Dit is enorm zuur. De maag kan hier goed tegen doordat die een dikke slijmlaag heeft, zo is de spierwand van de maag beschermd tegen dit agressieve zuur. De slokdarm daarentegen heeft niet zo’n beschermlaag. Dus wanneer maagzuur in de slokdarm komt beschadigt de wand van de slokdarm door de etsing van het maagzuur, een ongewenste situatie!

Pijn in de maag, zuur branden, brandend maagzuur, opboeren en oprispingen. Normaal wordt dit voorkomen doordat de maag en de slokdarm zich in tegengestelde richtingen bewegen, de maag draait naar rechts, de slokdarm draait naar links en beweegt ook nog omhoog waardoor hij zich sluit. Deze tegengestelde bewegingen zorgen voor een torsiebeweging ter hoogte van de maag/slokdarm-overgang die hierdoor ook extra gesloten wordt.

Maagzuur en gas kunnen dan niet in de slokdarm komen. Ook de dikte van het slijmvlies van de maag kan verminderen. Wanneer de maagwand minder doorbloed wordt. Hierdoor wordt de beschermende slijmlaag van de maag minder dik. Dit vergroot de kans dat het maagzuur de spierwand van de maag kan bereiken en deze kan beschadigen. Dit heet een maagzweer. Een goede beweeglijkheid van de maag zorgt ervoor dat de maagwand goed doorbloed wordt en de beschermende slijmlaag dik is. Zo kan er geen maagzweer ontstaan.

Wanneer deze beweeglijkheid van de maag en slokdarm beperkt wordt kan het verteringssysteem minder goed bewegen. Dan is de kans groter op het ontstaan van pijn in de maag, zuur branden, brandend maagzuur, opboeren en oprispingen.

Kort lontje bij peuters en kinderen

Kort lontje bij peuters en kinderen. Sommige kinderen hebben een “kort lontje”, wat ouders dan meestal bedoelen is dat kinderen snel overstuur zijn. Als dingen plotseling anders moeten dan vooraf verteld of gepland raken deze kinderen uit hun doen en kunnen ze reageren met agressie. Maarten Heemskerk, van Osteopathie Haarlem, gebruikt kennis van de embryonale vorming om dit gedrag te beïnvloeden.

Deze kinderen kunnen slecht met een veranderende situatie omgaan, ze hebben dan voor hun gevoel geen controle meer over de situatie en raken in paniek. Ze hebben meestal meer moeite om te voelen wat anderen beweegt en weten dan niet altijd wat een handige reactie op gedrag van anderen is. Als ze dan proberen om hierop te reageren is dat dan nogal eens op een sociaal onhandige manier. Dit maakt hen angstig voor situaties met veel contactmogelijkheden vooral wanneer dit nieuwe plekken of mensen betreft. Vooral wanneer ze zich daar niet op hebben kunnen voorbereiden.

Hoe ontstaan deze klachten? De neuroloog prof. Damasio heeft aangetoond dat emotie/gevoel ontstaat in het lichaam en niet in de hersenen. Deze emoties/gevoelens moeten naar de hersenen gestuurd worden om dit gewaar te worden. Bij de groep kinderen met het kort lontje is deze informatieroute zwak ontwikkeld. Vaak omdat de zenuwbanen van deze route bij de bevalling onder grote druk hebben gestaan. Ze zien, horen en ruiken als ieder ander. Maar omdat de bijbehorende emotie niet bij de waarneming gevoegd wordt ‘voelen’ ze de emotie die bij zo’n waarneming hoort niet goed. Zo kunnen ze ook minder goed adequaat reageren. Dit weten die kinderen en vaak voelen ze zich dan ook onprettig in onbekende sociale situaties. Op het moment dat ze toch in zo’n situatie terecht komen raken ze nogal eens in paniek en kunnen ze heftig reageren.

De informatievoorziening uit het lijf informeert over ons gevoel. Deze informatie komt binnen in wat Stephen Porges het ventrale vaguscomplex noemt. Dit complex zorgt er oa. voor dat de darm voedsel kan verteren. Dit betekent dat de aansturing van de darm, die afhankelijk is van van prikkels uit de buik zwak blijft en dat deze kinderen weinig lusten. Ze vinden dingen heel vaak snel stinken. Ze kunnen heel veel dingen niet goed verteren met hun darm door de zwakke aansturing. Ze weten dit en blieven die zaken die ze niet verteren niet. Om hun vertering te proberen te verbeteren sabbelen deze kinderen vaak op hun mouw of op andere dingen om speeksel te genereren en zo de darm te activeren. Als de n. vagus krachtig doorkomt remt deze ook oudere zenuwstelsel-reflexen, zoals de flight/fight-reactie. Als deze remming minder krachtig is zullen deze kinderen in stress-situaties eerder met agressie of met weglopen reageren.

Met embryonaal geïntegreerde osteopathie is het mogelijk om de darm beter te laten functioneren en ook om de informatieroute van de romp naar de hersenen vrij te maken zodat deze kinderen beter kunnen gaan voelen en hun reactie beter kunnen afstemmen op de omgeving. Als u vragen heeft hierover kunt u bellen (023 7200 920 / 06 141 80 360) of een bericht sturen.

Pijn in de knie, klachten van de knie behandelen met osteopathie

Pijn in de knie, klachten van de knie behandelen met osteopathie. Soms zijn er knieklachten aanwezig die geen duidelijke oorzaak hebben en die ondanks rust en behandeling niet verbeteren. In deze gevallen kan osteopathie helpen om pijn in de knie, klachten van de knie te verminderen. Maarten Heemskerk, van Osteopathie Haarlem, gebruikt kennis van de embryonale vorming om pijn in de knie, klachten van de knie oorzakelijk te behandelen.

Voor het goed functioneren van onze knieën bij het lopen is het heel belangrijk dat de knie goed en volledig doorgestrekt kan worden. Als dit niet lukt wordt het patello-femorale gewricht (tussen knieschijf en bovenbeenbot) in de knie overbelast. Het kraakbeen van het kniegewricht en de kapsels en ligamenten van met name de knieschijf krijgen veel meer en vaker trek en druk te verwerken in deze situatie. Als hier lang mee doorgelopen wordt ontstaat snel overbelasting van het zachte kraakbeen aan de achterkant van de knieschijf. Dit geeft ontstekingsklachten in de knie die dan kan zwellen en pijn gaat doen.

Een andere belangrijke reden voor het niet goed kunnen doorstrekken van de knie is het niet goed meer naar voren kunnen bewegen van de meniscus in de knie. De meniscus, 2 in iedere knie (binnen- en buitenmeniscus), zorgen voor een betere pasvorm tussen de gewrichtsoppervlakken van bovenbeen en onderbeen. Tijdens het buigen en strekken van de knie moet de meniscus kunnen bewegen. Tijdens het buigen schuift de meniscus naar achteren. Als de knie strekt moet hij naar voren kunnen bewegen. De binnenmeniscus heeft aan de achterkant een aanhechting van 1 van de hamstrings, de buitenmeniscus heeft een aanhechting van de popliteus spier. Als deze spieren een te grote spanning in zich hebben dan houden zij de meniscus naar achter vast. Hierdoor kan de knie niet goed doorstrekken en dit geeft bij iedere pas met lopen een irritatie. Op de lange termijn gaat ook dit een ontsteking in de knie geven.

Voor het aanspannen van de Hamstrings en de Popliteus kunnen meerder redenen zijn. Er kan in de regio van het bekken iets niet goed bewegen, vaak kan dit ook rugklachten veroorzaken. Ook kan een continue overprikkelt stress systeem deze situatie veroorzaken. Dit kan op twee manieren gebeuren, allereerst natuurlijk als er continue stress langdurig aanwezig is maar ook wanneer de hypothalamus (dit is de kern die de stress-as activeert) te weinig of geen informatie uit het lijf krijgt om de stress-as te deactiveren. In beide gevallen zal iemand met continue licht gebogen knie(ën) blijven lopen en de kans op irritatie in het kniegewricht zal groot zijn.

Pijn in de knie, klachten van de knie behandelen met osteopathie. Allereerst zal het al helpen om de stress die aanwezig is te verminderen, de behandeling gaat zich in dit geval vooral richten op het krachtiger maken van de systemen in het lijf die met opladen van energie te maken hebben, bv. vrijmaken van de n. vagus. In het geval van een verstoorde informatievoorziening naar de hypothalamus zullen vooral de neurogene aanvoerroutes van de hypothalamus, de zogenaamde HPA-aansturingsassen behandeld moeten worden om zo de hypothalamus weer in de herstelmodus te krijgen zodat de dwangstand van de knie verdwijnt. Meestal ontkom je er in de behandeling ook niet aan om de spieren zelf ook weer meer elasticiteit te geven door diepe faciale bindweefseltechnieken te gebruiken.

Meestal is het zo dat bij chronische onverklaarde pijn in de knie, klachten van de knie aandacht besteed moet worden aan al deze kanten van de hierboven beschreven problematiek. Met embryonaal geïntegreerde osteopathie is het mogelijk om pijn in de knie, klachten van de knie oorzakelijk te behandelen. Als u vragen heeft hierover kunt u bellen (023 7200 920 / 06 141 80 360) of een bericht sturen.

Osteopaat helpt wielrenners bij blessures

Osteopaat helpt wielrenners bij blessures.

Onderzoek laat zien dat wielrenners sterker worden door behandelingen met osteopathie. Ook topwielrenners zoals Fabio Jakobsen laten zich osteopathisch behandelen. Hij stelt dat hij zonder zijn osteopaat na zijn val in 2020 niet meer had kunnen fietsen. Hetzelfde geldt oud-wielrenner Johhny Hoogerland. Hij heeft bijvoorbeeld na zijn val dankzij de hulp van osteopathie weer de Tour kon rijden: “Zonder mijn osteopaat had ik de Tour niet eens gehaald.”

Een osteopaat maakt deel uit van het medische team van veel professionele ploegen. Oud renner Johnny Hoogerland was daar zeer blij om. “Dankzij de osteopaat kon ik maanden eerder na mijn laatste ernstige valpartij weer wielrennen. Ik zag het toen écht niet meer zitten. Ik had mijn lever gescheurd, enkele ribben en wervels gebroken. Als ik ergens pijn had, voelde de osteopaat die beperking en behandelde deze. Hoe hij het deed weet ik niet, maar dan zat ik altijd als herboren in het zadel.”

Hoe werkt osteopathie

Om te snappen hoe osteopathie werkt is het handig om te bedenken dat alles in ons lijf tegelijk samen ontwikkelt. Spieren, organen en het zenuwstelsel groeien allemaal met elkaar. Bijvoorbeeld benen zijn uitgroeisels van de romp, ze zijn er niet ingeschroefd zoals bij een robot of een pop. De energie die nodig is om de ledematen, onderdeel van het bewegingsapparaat, te doen ontwikkelen wordt embryonaal geleverd door de ontwikkelingsbewegingen van de darm. De darm is eigenlijk de motor van onze groei.

Voor het onderhoud van ons lijf en het herstel van beschadigingen zijn we dus ook afhankelijk van de kracht van de darmdynamiek. Dan is het logisch men dat het goed mobiel zijn van de darm essentieel is voor een goede functie van de benen. Onze benen zijn evolutionair ontstaan op het moment dat dieren uit het water kwamen en er noodzaak was om zuinig met water te zijn. Één van de aanpassingen is de vorming van een lus in de darm. Door het vormen van deze lus ontwikkelde zich evolutionair het bekken. Het bekken is het begin van de uitgroei van het been. Een probleem in deze regio van de darm zal de prestatie en het herstelvermogen van de benen van de (top)wielrenner negatief beïnvloeden.

Zuurstoftransportcapaciteit

Ook is de prestatie van de topwielrenner afhankelijk van de zuurstoftransportcapaciteit van de renner, deze hangt uiteraard af van de functie van de longen en het hart. Interessant is het om te zien dat het de ontwikkeling van het hart is die de longen doet ontstaan zodat deze twee organen hun leven lang met elkaar verbonden zijn. De hartontwikkeling wordt weer in gang gezet door de eerste embryonale dynamiek van de zich ontwikkelende darm. Zo is op meerdere manieren de darm essentieel voor het leveren van prestaties en het vergroten van het herstelvermogen na blessures en inspanningen.

Door kennis van al deze relaties is de osteopaat in staat om het prestatieniveau en het herstelvermogen van de wielrenner te verhogen. Heeft u vragen kunt u bellen (023 7200 920 / 06 141 80 360) of een bericht sturen.

12 3 Volgende

osteopathie

Longcovid

Lymfesysteem

Hersenmist

osteopathie

Verteren

bescherming tegen maagzuur

Osteopaat helpt wielrenners bij blessures.

Hoe werkt osteopathie

Zuurstoftransportcapaciteit

Recente berichten

Tags