Kramp in been, kuit in de nacht
Kramp in been, kuit in de nacht. Veel mensen kennen dit fenomeen. Ze worden wakker en strekken zich uit en er schiet een kramp in het been, meestal in de kuit. Soms kan dit een goede nachtrust onmogelijk maken. Zeker wanneer dit elke nacht meerdere keren voorkomt. Hoe bekijkt en behandelt een osteopaat dit?
Goed om te realiseren dat kramp een tekort aan zuurstof in de spier is. De zuurstof is nodig om de spiervezels te kunnen ontspannen na een aanspanning. De zuurstof wordt naar de spier gebracht door een bloedvat. Logisch is het dat er een tekort aan zuurstof is wanneer je de spier intensief gebruikt en heel hard laat werken. Het tegenovergestelde is het geval in de slaap. Dan doet een spier juist heel weinig. Hoe ontstaat er dan juist een kramp?
De doorbloeding van spieren wordt bepaald door arteriolen. Dit zijn plekken in het bloedvatsysteem waar spierweefsel zit dat bij aanspanning kan zorgen voor een vermindering van de doorbloeding. Bij ontspanning geeft dit juist een toename van de doorbloeding naar spieren. Na deze artiolen komen kleinere bloedvaten, capillairen genaamd. Die zijn in staat de stoffen die in het bloed zitten, oa. zuurstof, af te leveren in de weefsels waar ze doorheen lopen bv. spieren.
In rust hebben de arteriolen een aangespannen toestand. Zo komt er minder bloed bij de weefsels. Dat kan ook omdat er in rust niet veel transport nodig is. Deze capillairen liggen in het bindweefsel, de zogenaamde fascie. Als deze fascie te stug en stijf is zal dit de diameter van de capillairen verminderen. Dit zalbetekenen dat de weefsels dan m.n. in rust te weinig gevoed worden met o.a. zuurstof. Als je in zo’n situatie een spier aanspant. Door je bijvoorbeeld in bed uit te rekken of om te draaien kan er een kramp in de spier komen. Door een tekort aan zuurstof. Als er activiteit is, bv. door te gaan lopen openen de arteriolen zich. Hierdoor verbetert de doorbloeding en kan de kramp verdwijnen.
Hoe ontstaat nu dit te stijve/stugge bindweefsel? Om dit te snappen moeten we weten hoe ledematen ontstaan. Armen en benen zijn uitgroeisels vanuit de romp. In de baarmoeder bij onze moeder hebben we eerst onze romp gemaakt. Na de 27e dag beginnen vanuit de romp de benen uit te groeien! De energie die nodig is om de ledematen te laten groeien wordt in die fase geleverd door de groeibewegingen van de darm. Dit betekent dat zolang we leven dit verband ook verantwoordelijk is voor het onderhoud van de ledematen. Als er in de dynamiek van de organen iets niet optimaal kan bewegen. Bijvoorbeeld doordat de slokdarm zich wat vastzet door zuurbranden. Kan dit ervoor zorgen dat de ledematen ook stijfheid ondervinden. Dit maakt dan de doorbloeding in rust moeilijker. Kramp in de nacht in het been of kuit is dan een mogelijkheid. Ook betekent dit dat weefsels minder goed gevoed worden en daardoor minder belastbaar zijn en sneller beschadigen. In een kuit kan dan bv. sneller een zweepslag voorkomen.
Met embryonaal geïntegreerde osteopathie is dit goed en snel te beïnvloeden. Als u meer wilt weten hierover of als u wilt weten of behandeling zinvol zou zijn voor u kunt u bellen (023 7200 920 / 06 141 80 360) of een bericht sturen.


Als er een hernia is in de rug is er een beschadiging van de kraakbeenschijf (discus) die tussen twee wervels in zit waarbij de kern (nucleus) van de schijf door de beschadiging is gaan uitstulpen. Deze uitstulping (hernia) kan op een zenuw, die uit het ruggenmerg komt en het been in gaat, drukken en zo uitstralende pijn in dit been veroorzaken, dit heet ischias. Als dit gebeurt kan er door druk een beschadiging van de zenuw optreden. In zulke gevallen moet er natuurlijk snel geopereerd worden om de druk van de zenuw af te halen. Als de druk op de zenuw zo groot is zal er sprake zijn van een uitvallen van de functie van de zenuw, spieren zullen niet meer werken en vallen uit, reflexen van spieren zijn dan weg en ook zal er een deel van de huid van het been gevoelloos zijn. Daar kan je dan met een speld in prikken zonder dat je dit voelt. Vroeger werd bijna iedereen met rugpijn met uitstraling geopereerd. Tegenwoordig gebeurt niet meer, men heeft bij studies waarbij mensen gevolgd werden die deze klachten hadden geen verschil kunnen zien tussen groepen die geopereerd waren of die geen operatie hadden gehad.



